Nereye bu gidiş?
Neden bu telaş?
En iyi ihtimalle bile alacağımız kaç nefes kaldı?
Ya vermediğimiz, veremediğimiz ve veremeyeceğimiz hesapların unutulan yükü???
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Biliyoruz ama yine de insani zafiyetle nefsimizin kölesi olmaktan kurtulamıyoruz.
Teşekkür ederim değerli yorumunuz için.
İşte budur farkındalık. Harika..
Teşekkür ederim değerli yorumunuz için.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta