Kabustan uyanmak ya da O

Kavurucu bir sahilde
Bir deniz kenarında
Buz gibi…
Bir bardak portakal suyu içmek gibi…
Sana her baktığımızda
Çarpsa
İçimiz açılsa…

Oyunu değiştirsen…
Ya da bütünüyle kaldırıp atsan mevcut yaklaşımları…
Çekip kurtararak bizi gündelik saçmalıkların avuçlarından
Gerçeklik seviyesine çıkarsan…

Biz bilmiyor muyuz iki kere ikinin bir etmediğini !
Bize yutturulan tüm teraneleri kusturup
Biraz özveri…
Biraz özgüven…
İki kere ikiyi dört ettirsen !

Başımızı eğmesek
Mahçup olmasak
Utancımızdan nereye gireceğimizi deli divane aramasak
Tüm donanımlarınla gelsen de
Geçmiş, gelecek hürmetine
Sinmesek
Susmasak

Hep temenni cümleleri…
Hep hasret türküleri…
Toprak, bu kadar mı çorak?
Mevsim, bu kadar mı kurak?
Böyle değildi…
Ömrümüz geldi geçti hep seni arayarak…