ölüme güvenerek yaşanmazdı bizim oralarda
kabuslarıma sürgün olunca
hiçbir sonda kalmadı izim
izimi sürebilen hiçkimsem yok çok yalnızım
çamurlaşan yazları sevmezdim bu yüzden
kış olmalıyım kimse göremesin birbirini
kapalı havalarda kendine gelsin aşksal iyiliğim
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta