Simsiyâh bir gece gibi gözlerime bakıyordu,
Saçlarını savururken, “Kimsin? ” dedim, “Gül’üm” dedi.
Uzanıp tutmak istedim, alev alev yakıyordu;
“İşin yok mu senin? ” dedim; güldü, “işim ölüm” dedi…
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta