Simsiyâh bir gece gibi gözlerime bakıyordu,
Saçlarını savururken, “Kimsin? ” dedim, “Gül’üm” dedi.
Uzanıp tutmak istedim, alev alev yakıyordu;
“İşin yok mu senin? ” dedim; güldü, “işim ölüm” dedi…
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta