ayrıntılarda gizli hayatlarım,
gecen gunlerin farkında değilim,
konuşmadan... ya da konuşamadan gecen saatler...
yalnızlıkla bezeli hayatım,
alışkanlık olmuş bu yüreğimde...
ne gidecek, ne gelecek gücüm var...
hayat almış kıskacına...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta