Hangi ruhun teline dokunuyor ellerin?
Kırılmış vuslatımız narin bir kalem ucu
Bir doğruluş bekliyor kağıtlar üzerinden
Mahrem bir sâzendenin maharetli parmağı
Çalamaz ki şu kopan tellerini kalbimin
İç içe geçmiş olsa bile derin yaralar
Bir küçük nazarıyla o ela bahçesinin
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta