Hangi ruhun teline dokunuyor ellerin?
Kırılmış vuslatımız narin bir kalem ucu
Bir doğruluş bekliyor kağıtlar üzerinden
Mahrem bir sâzendenin maharetli parmağı
Çalamaz ki şu kopan tellerini kalbimin
İç içe geçmiş olsa bile derin yaralar
Bir küçük nazarıyla o ela bahçesinin
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta