İnsanoğlu çocukken ve gençken de yaramaz;
Açılsa da sarılmaz, gaipten nurlu kucak.
İnsan ki kaybetmeden hakikate ağlamaz,
Elinden düşmeyince ömür denen oyuncak.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




"İNSAN BİR YOLCUDUR. YOLCULUK İSE; RUHLAR ALEMİNDEN, ANA RAHMİNDEN, ÇOCUKLUKTAN, GENÇLİKTEN, İHTİYARLIKTAN, ÖLÜMDEN, DÜNYADAN, KABİRDEN, BERZAHTAN, MAHŞERDEN, MİZANDAN VE HESAPTAN GEÇİP CENNETTE YA DA CEHENNEMDE SON BULAN UZUN BİR İMTİHAN SEFERİDİR."
Hayırlı sınavlar ve hayırlı yolculuklar dilerim Muhammed bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta