Garipleşti insanlar, ölüm sevmez oldular,
Tuhaf tuhaf insanlar hanelere doldular.
Ne maziyi okurlar, ne bakarlar atiye,
Zannetti insancıklar, böyle mutlu oldular.
Herkes yapar bir kondu, şu kısa hayat için,
Her fertte farklı konut, modeller yüzler biçim.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta