Yaşadığımız hayata biz istemeden yerleştirilen ,
En yakınımızda insanlar kardeşlerimizdir !
Aynı karanlık odalarda yatarız ...
Ürkütücü sesler duyduğumuzda birbirimize sarılır güç alırız ...
Doğan güneşle birlikte uyanır aynı masa da doyarız ..
Kendi ses tonlarımız da Anne - Baba diye sesleniriz ...
Birbirimizin giysilerini ayakkabılarını giyeriz ...
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta