Ölüm bir kapı değildir,
Sessizce kapanan bir perde belki…
Ne tokmağı vardır,
ne de ardına kadar açılan bir sabahı.
Gelir,adını anmadan gelir.
İlk defa ..
İlk defa biri beni düşünüyor sandım .
İlk defa biri beni önemsiyor sandım..
İlk defa evim var sanmistim
İlk defa.hayata gülerek uyandım.
Bana sadık kalana,
Hiçbir şeye ihanet etmem.
Ne bir dosta,
Ne bir söze,
Ne de kalbimin emanetine.
Ne kadar sahtesiniz,
Yüzünüzde gülüş,
Cebinizde hesap…
İşinize geldiği kadar insan,
İşinize geldiği kadar vicdan.
Beni neden duymadın,
neden işitmedin senli cümleleri?
Neden sustun
ben bu kadar sesken…
Oysa ne çok seslendim sana,
Sen başkaydın
Sen diye başlayan tüm cümlem başkaydı
Senin gibi ..
Ama yanılmışım ..!!
Ben sana güvenmistim .
Senden sonra…
çok çırpındım,adını söylemeden
nefes almaya çalıştım.
Kendimle boğuştum,duygumla,
anıların gölgesinde ,çok çabaladım.
Ayağa kalkmak istedim,
Tozlanmis bir ev gibiyim
Tozu unutulmus koltuk
Tozlu raflarda birer şiir
Toz kadar kalan duygular
Küllenmis bir ruhun limansizligi
Unutmam ..
Unutamam seni ...
Ölsemde ,Yansamda.. Unutamam...
Umursamaz Tavrıma bakma .
Uyurken bile seni düşlerim .
Bugün uyumasan olur mu,
Gece bana ağır geliyor sensiz.
Saatler ilerlemiyor,
Duvarlar susuyor,
Kalbim konuşuyor ama
Kimse dinlemiyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!