JAPON ŞEMSİYESİ
Çiçeklerimi ektim, kalbimin en sessiz yerine,
Toprak hâlâ senin adını fısıldıyor köklerime.
Kaktüsler susuz kalmış, dudakları çatlak bir dua gibi,
“Bizi unuttun…” diyorlar, diken diken sessizliğiyle…
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta