İzmit’ten Çınarcığa
Yeşilin maviye değdiği yerde
Uzunca bir çizgi,
Dizilmiş boşalmış evler
Kâğıt destesi gibi
Yana yatmış
İnsanlar gülmeyi unutmuş
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Evet Hocam,
O yıl ki acıları bir daha yaşamayız ,inşallah.
Ancak; o günden bu güne TEDBİR olarak pek de mesafe aldık diyemiyoruz.
duyarlı yüreğe sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta