Seni sevmek…
Bir kelime değil, bir hayat biçimi aslında.
Nefes aldığın anda başlıyor,
Kaldırım taşlarına düşen adımlarında büyüyor.
Sanki her yürüyüşünde İzmir’in rüzgârı
Adını usulca kulağıma fısıldıyor.
Kordon’da yan yana yürüdüğümüz o akşam,
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta