Seni sevmek…
Bir kelime değil, bir hayat biçimi aslında.
Nefes aldığın anda başlıyor,
Kaldırım taşlarına düşen adımlarında büyüyor.
Sanki her yürüyüşünde İzmir’in rüzgârı
Adını usulca kulağıma fısıldıyor.
Kordon’da yan yana yürüdüğümüz o akşam,
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta