Hüzünlü Bir Islık Gibi Dokundun Düşlerime
Günlerden yine bir çarşamba olsa
Otursak seninle saatlarca
baş başa
Ve okşasan beni
bir çocuğu okşar gibi
Sarılsan, bir erkeğe ilk kez sarılır gibi
Sonra sussa gözlerimiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İzmir akşamlarında şiir. Tebrikler. Sevgiler
'İzmir'in güzelliğinde ve denizinin coşkusunda özlemi duyumsatmış şiiriniz.Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta