bir nur indirerek başlar gününe,
yavaş yavaş gösterir güneşini herkese,
mis gibi gevreğiyle boyozuyla doyurur karnını,
yanına da bir demli çay ki değmeyin keyfine..
sabahları süründüğü deniz kokulu parfümünü sevdirir en çok.
dar kaldırımlarına gider bazen İzmir; onlara sığınır
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
