İzliyorum gün be gün bir kendimi aynadan
İzliyorum gün be gün bir kendimi dünyadan
Her ikisi de sanki benim değilmiş gibi yabancı
Aslında gözlerimi kapasam ve düşlesem kendimi
Ellerimle dokunsam tenime yanaklarıma dudaklarıma
Kapalıyken gözlerim yansa olumlu düşüncelerden
Kendimi gün be gün değil an be an yaşasam
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta