İzlerde Kaybolan Mutluluk Şiiri - Can Elıf

İçimde eski bayramlara telaşlı bir çocuk,
Neyin telaşı be çocuk,
Sende kalan anılar, sende kalan mutluluklar vardı.
Şimdi dün, geçen gün, geçmişte umutla yad ediyoruz,
Birer yıldız gibi kayıp giden zamanlarda.

Mutlu olduğum günler vardı, çocuk gibi şen,
Görsen, neşe bende, bir bahar rüzgarı gibi
Gün doğar, zaman izde kaybolur,
İzlerde kaybolan mutluluk muydu, yoksa
Yerini dolduramayan umutların gölgesinde,
Bir gövdeye dönüşen solgun günler mi?

Ne ben eski ben, ne sana dair ne varsa,
Bir tek rakının sekliyle, gülüşümde takas ettim,
Bir zamanlar yudumladığım neşeyi,
Şimdi dudaklarımda buğulu bir hatıra olarak bıraktım.
Bilmediğin, görmediğin karanlıklardan geçip,
Ayazladığım, yolsuz, güneşsiz yörüngemde şaştım,
Her adım bir kayıp, her soluk bir özlem.

Şimdilerde göğsüm tutulmalarda,
Ve gün ışığına hasretliğim var,
Bir çiçek gibi solan umutların gölgesinde…