Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
….Oysa benim naçizane fikrimce ömrümüz gidenlerin ardından ağlamakla geçiyor Sayın Önder Karaçay Üstadım..Her şiiriniz gibi yine okurken düşündüren,derinliği dipsiz uçurumlar gibi olan övgülere şayan çok anlamlı bir şiir..Emeğinizi gönülden kutluyorum..
Selamlar..saygılar..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta