Korkarım seni ne kolların sardığını,
Ne gözlerin baktığını bilirim.
Ne zaman içinde bir yaprak sarardığını,
Kimlerle gülüştüğünü bilirim.
Hüznümü dağıttım yurdun dört yanına,
Mevsimi, baharı, karına ve kışına
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta