Bir insan ne başkalarını ne de kendini tam olarak anlayabilir. Bir insanın içinde daima saklı kalan hakiki benliğini tanıdığını kim iddia edebilir? Belirli bir noktasına kadar yaşadığımız bütün bir hayattan sonra biz ancak kendimizi biraz tanıyabildiğimizi zannederiz fakat bir gün gelir; bir kin, aşk yahut öfke bizi etkisine aldığında ne yapacağımızı, nerelere sürükleneceğimizi tahmin etmek mümkün değildir. Doğru. Ancak kimse görünmediğini veya olduğunu sandığı gibi de değildir.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu kızın izahınada mizahınada hayranım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta