İz bırakıyor Şiiri - Dağlar Özügüç

Göz göze gelinirse mevsimler ihya olacak
Dudakların dudaklarıma değerse
Dünya yörüngesinden sapacak
Kırdılar sevdanın kalemini seherde asılacak
Bize edilmedik eziyet zulüm kalmadı
Yüzümüz kalmadı yorgun aynalara bakacak
Bir yudum umut olsa gecemize damlasaydı
Sen sustukça içimdeki o uğultu büyüyecek
Keşfedilecek ıssız liman olup içimde kalacak
Bir zaman gelir de düşerse
Yolların benden yana
Saçlarına sinmiş rüzgârları kim tanıyacak?
Aşk dediğin şey öyle kolay ölmüyor
Küllerinden doğrulan yangınlar gibidir
Kokusuyla da külüyle de iz bırakıyor