Üzgünüz, hergün aynı seyleri yasamaktan sıkılıyoruz, hicbir sey tat vermiyor, bazen kendimizden bile kacıyoruz, herhangi bir ortamda cümle kuramadığımız zamanlar oluyor. Birini dinlemeye takatimiz bile olmuyor, kısa kesmesi icin "hımm, ok" gibi seyler yazıyor ya da söylüyoruz. o kadar bıkkınız. Her seyin anlamsız olduğuna inanıyoruz.
Sonra biri cıkıyor icindeki sönmüs atesi alevlendiriyor, kendinden aciz ruhuna mutluluk katıyor, birden her seye anlam yükleniyor, gözlerinin ici parlıyor, aptalca gülücükler sacıyorsun etrafına, mutluluğun her halinden belli oluyor.. Ve mutluluğuna sebep olan kisiye "iyi ki varsın".. diyebilmek kalıyor geriye sadece..
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta