dünyam ışıltılı olacaksa
seninle ancak
mutlu olacak
hüznün bile güzel
gözlerin yeter bana
taze şebnemler gibi
ay ışığında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ahh o bakışlar o gülüşler ,
ne güzel ifade edilmiş ,
saygıyla
HARİKA DİZELERİNİZİ ZEVKLE OKUDUM....BAŞARILAR...
eline emeğine koskoca sevdalı yüreğine sağlık ustam..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta