İyi ki Şiiri - Hüseyin Erdinc

İyi Ki

Hayat kalabalıklarla doludur, seslerle…
Ama değerli olan, bir kişinin varlığıdır.
Bir kişinin varlığı “iyi ki” dedirtendir;
Gerisi sadece vardır…………

…İnsan sabah olur önce.
Sonra telaş.
Aynaya bakar,
Kendini görmeden çıkar evden.

Sokaklar doludur,
Yüzler birbirine benzer.
Herkes bir yere yetişir
Ama kimse durup kendine bakmaz.

Günler geçer,
Takvim yaprakları düşer.
İnsan büyüdüğünü sanır
Oysa çoğu zaman
Sadece dayanır.

Herkes bir şey taşır içinde.
Kimi kırık bir hatıra,
Kimi yarım kalmış bir his.

Konuşmak çoktur,
Anlamak az.
Anlaşılmak ise
Nadir bir rastlantı.

Hayat çoğu zaman serttir.
Ama bazı insanlar
Hayatı hafifletir.

Bir anda girmezler hayata.
Yavaş yavaş yerleşirler.
Fark edilmez başta
Ama sonra yoklukları anlaşılır.

İnsan fark eder.
Daha az yorulduğunu,
Daha rahat nefes aldığını.

Herkes dokunur hayata,
Ama herkes iz bırakmaz.

İnsan birine alışır zamanla.
Sesine değil,
Orada oluşuna.
Bilmek yeter bazen.

Çoğu insan sorar:
“Nasılsın?”
Ama cevabı taşıyamaz.
Bazıları sormaz.
Bakışı yeter.
İnsan anlar.

Çünkü bazı bakışlar
Sözcük gerektirmez.
Hissettirir.

Herkes sever gibi olur
Ama herkes kalamaz.

Kalmak emektir.
Kalmak,
Şartlar değiştiğinde de
Gitmemeyi bilmektir.

Bazı insanlar
Hayatın içinde bir durak gibidir.
Yorulduğunda varırsın.
Kimse seni düzeltmez.
Kimse senden fazlasını istemez.

Olduğun hâlin yeterli olduğunu hissettirir.

Herkes bir şey vaat eder.
Ama vaatler unutulur.
Hissettirenler unutulmaz.

İnsan bazen
Bir cümleyle tutunur hayata.
Bazen bir insanla.

Çünkü bazı insanlar
Sebep değildir.
Anlamdır.

Her şey eklenmez hayata.
Bazı şeyler çıkar.
Gereksiz kalabalıklar çıkar.
Zoraki bağlar çıkar.

Geriye az şey kalır,
Ama kalanlar
Gerçektir.

İnsan …
Herkesi istemez artık.
Birini ister.

Yanında eksilmediği,
Yanında yorulmadığı,
Yanında kendini savunmak zorunda kalmadığı birini.

Varlığı “iyi ki” eden olmalı insan!
Gerisi herkes te var zaten ….
Hüseyin ERDİNÇ