İyi Bilirim Şiiri - Yakup Elman

Sensizlik büyük bir yalnızlıkmış yokluğunda gördüm,
Seni sevmek en büyük çaresizlik, seni sevdiğimde gördüm.
Nereden bilecektim, gülen gözlerinin yabancı olduğunu,
Beni severken, benden bir başkasına gittiğinde gördüm.

Sen, sensizliği bilemezsin bana sor,
Ben, seni sensiz yaşadım iyi bilirim.
Yokluğunda ellerim bomboş kalemim kor,
Gelmesen de olur, ben seni iyi bilirim.

Senden uzaklaştıkça sevilmediğimi daha iyi anladım,
Ben sana fazlaydım, o yüzden elimde kalmadın.
Aylar oldu, yıllar oldu hayatıma kimseyi almadım.
Gelmene gerek kalmadı, ben yalnızlığa sarıldım.

Gözümde yaş, içimde sevgi bırakmadan gittin,
Yalnızlığın tadını, yanlışlığın zerresini gördüm.
İçimdeki seni aldın, canımdan canı aldın da gittin,
Severmiyim başka can, bu can cansız kalmışken.

Hani demiştim ya birgün vuracak yüzüne yokluğumun hüznü,
İşte o zaman seni anlatacağım, diyeceğimki beni o üzdü.
Geldiğinde her yer bahardı, şimdi güzdür.
Mutlu olma emi, bu da yokluğuna yazdığım sözdür.

Son satırım yine saat 04.00 oldu,
Uyumalıydım, söz vermiştim kendime yine sabah oldu.
Kalbimde yokluğun, aklımda başkasına gidişin,
Neyse gidiyorum, bütün sözlerim yine yalan oldu.