Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Başka biri yok ki "kurban seçilmiş iken" bağışlanan?
O nedenle olsa gerek...
İsmail adı çok sevilir, öykünülür... bir mucize beklendiğinde "ölümle kalım arasında..."
İtiraz mı?
Mesela ben... "Niye İsmail değilim?"
Dedim..
Düşündüren şiiriniz için...
Tebrikler Değerli Şaire..
teşekkür ederim
Şiirinizi
beğeni ile okudum
teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta