ölünce meydana çıkan yüreğin
seni gömdüklerinde birileri
bir son görevle
fırlayıp tabutundan yeniden iş başında
yeniden bilenen ismaillerin;
kelimelerin
sen daha ölür ölmez
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Başka biri yok ki "kurban seçilmiş iken" bağışlanan?
O nedenle olsa gerek...
İsmail adı çok sevilir, öykünülür... bir mucize beklendiğinde "ölümle kalım arasında..."
İtiraz mı?
Mesela ben... "Niye İsmail değilim?"
Dedim..
Düşündüren şiiriniz için...
Tebrikler Değerli Şaire..
teşekkür ederim
Şiirinizi
beğeni ile okudum
teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta