Kederle masaya, oturdum dünden,
Hicran şerbetini, içtim elinden,
Vazgeçtim artık, o nazlı gülden,
Gönül bahçemi, ben itlaf ettim..!
Yollar mı tükendi, derman mı bitti?
Dost bildiğim herkes bir bir terk etti,
Vefasız bir aşkın, yükü tüketti,
Ömrümde gençliği, ben israf ettim.!
İçimde bir umut, gönlümde fırtına,
Yükledim dünyayı, yorgun sırtıma,
Aldırış etmeden, kara bahtıma,
Kalbimi kırana, ben insaf ettim..!
Tersine döndürdüm, yalan dünyayı,
Sessizce izledim, içimdeki kavgayı,
Öğrendim artık, yürekten yanmayı,
Acıyı kendime, ben taraf ettim..!
Güneşi görmedim, gölgenle doldum,
Aşkın kefenini, sırtıma vurdum,
Seni de en sessiz, köşeye koydum,
Seni sevilmekten, ben muaf ettim..!
Saymadım kaç kere vurdu bu rüzgâr,
Sinemde birikmiş, bin yıllık ah var,
Kime bahar gelir, kime boran kar,
Tüm mevsimlerle ben ihtilaf ettim..!
Meylim yok artık, ne sevgiye ne aşka,
Ne tacını takarım, ne otururum o tahtta,
Israr etmem artık, senle o günahta,
Tüm günahlarımı, ben itiraf ettim..!
Kayıt Tarihi : 28.04.2026 00:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!