Bırak n’olursun iki dakika nefes almaya geldim.
Hem bak ellerin de üşümüş yüreğimi de getirdim.
Çekip gitme hemen, peşinden koştum hevesimin yorgunum.
Çiçekleri seviyorsun diye dalından kırılan hep ben oldum.
Kızma ama seni bensiz gösteriyor diye aynanı kırdım.
İzin kalmış, dokunurken elimi kestim.
Adını sayıklarken kısıldı sesim.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta