gecenin bir yarısı, iki yana düşen kollarımda amansız bir sızı
sol yanımda bir yangın, öylesine güçlü ve öylesine derin ki
zihnimi durmadan bulandıran, cevapsız kalan onlarca sorunun izi
mümkün değil bir daha uyumak, bu da bana has bir
uykusuzluk krizi…
nicedir yoktu böyle bir derdim, deliksiz uykularım olmasa da
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta