İtibarsız Şiiri - Ayşe Uçar

gözbebekleri çürümüş
ağzı leş kokan bir sırtlanın heyulasında gece
yıllar öncesinde mezar taşına yazmıştım sonunu
sabret geliyor beklediğin sonun

feriştahın güneş olup saçılsa göğe
gümbür gümbür çakılacaksın yere
iblisin küflü tohumu

gittikçe bulanıyor suların
gittikçe batağa batıyorsun
zihnin olmuş kainatın çöplüğü
toparlayamıyorsun kendini ey! zebil
gölgeler olmuş yoldaşın

saçıldıkça saçılıyorsun yerlere

kararmış teninin isi vurdukça gözlerine
aydınlanır mı sanıyorsun aynalarda
şaftı kaymış estetikli yüzünün

peynir ekmekle yediğin zihninin kirli oyunları
ektiğin yoksunluğun illeti diline vurmuş
bir de harami ellerinin uçurumu
batağı yüzsüzlüğünün

en büyük emelin
onun bunun malına kolayca konmak rezil hesabın
açgözlülüğün hazıra konma çabası
insanlığını tüketen

kalmadı dünya şahlara padişahlara sultanlara
sana mı kalacak bir ayağın çukurda ey! divane
sürünüyorsun rezillikler içinde

ey! pasaklı
ey! sefil ey! hırsız
ey! karanlık ucube

gözbebekleri çürümüş
ağzı leş kokan bir sırtlanın heyulasında gece
yıllar öncesinde mezar taşına yazmıştım sonunu
sabret geliyor beklediğin sonun

senin
ve senin köstebek tohumunun üstüne çökecek
yalanlarla riyayla örttüğün gerçeğin görklü yumruğu
emin ol soğuk zindanların havasını soluyacak
eprimiş tenindeki en son hücrende
içi boş bir kitap gibi kala kalacaksın
soğuk hücrelerde

"alma mazlumun ahını gökten indirir şahını"

1512202510:45