Gençlik bir it idi bağladım kaçtı
Geceyi düşünmedi kırda dolaştı
İpini gösterene fena bulaştı
Havladı, hırladı boyun eğmedi
Asi it gün be gün soytarılaştı
Yasaktan yasağa tüneller açtı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta