İsyanım İnsanlığa Şiiri - Hamit Atay

İsyanım İnsanlığa

Ne çok yara bıraktınız kalbimde,
Ne çok yüz çevirdiniz gerçeğe.
Bir lokma ekmeği paylaşamadınız,
Ama yalanı sofralara ziyafet ettiniz.

Adalet dediniz, teraziniz eğrildi,
Sevgi dediniz, çıkarınıza yenildiniz.
Dostluk dediniz, arkanızda hançer sakladınız.
Ve adına insanlık dediniz,
Ama insan olmayı unuttunuz.

Benim isyanım size değil,
Benim isyanım sahte gülüşlerinize.
Çocukların gözyaşını görmezden gelişinize,
Ve umutları mezara gömmenize…

Bir anne, evladını aç yatırırken,
Siz şatafat sofralarında kadeh kaldırdınız.
Bir genç, hayalleriyle gömülürken,
Siz dudak ucuyla kahkahalar savurdunuz.

Bedenleri tüketilmiş işçilerin teriyle,
Siz saraylar kurdunuz taş üstüne taş.
Vicdanı susturdunuz,
Kalbinizi kararttınız.

Benim isyanım,
İnsana kıyan insanlığa,
Sevgiyi diline alıp yüreğinde taşımayana.
Benim isyanım,
Haksızlık karşısında susana,
Ve zalimi alkışlayana.

Ey insanlık,
Beni duyuyor musun?
Seninle aynı gemideydim oysa,
Ama sen, gemiyi yakıp
Küllerinde dans etmeyi seçtin.
Hamit Atay 26.8.2025 20.00