Bir dağın zirvesinde, ölüm sessizliği eşliğinde yalnızım,
Sanki dünyanın bütün sesleri susmuş ve hayat durmuşçasına.
Ağzımda sigaram, tüten dumanıyla savrulup duruyorum,
Her bir zerrem isyan ediyor, bunca yaşanmışlıklara.
Elimi uzatsam yıldızları tutarım sanıyorum,
Ama ne kadar yakınsa bir o kadar uzaktılar bana.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta