Unutulmayan hatıralarla,şimdi soluk resimlerde yaşıyor,
Sararmış sayfaların arasında görüyorum babamı.
Bir odada bağdaş kurmuş,torunlarını seviyor,
Ortada ben,kenarda eşim ve gözleri yaşlı yorgun annem,
Bu fotoğraf onun son akşamı.
Mevsim yazın sonuydu,ağaçlar ağlıyordu,babam öldü.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta