ey ölümün renksiz yüzü
ey ölümün gizemli karanlığı
ey ölümün soğuk nefesi
ne zaman soğutacaksın yangın yüreğimi
ne zaman susturacaksın boğuk çığlığımı
benim rengim
duyguları derinlerde olan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta