Ve bulursun kendini ummadığın, beklemediğin ansızlıkta. Yüreğin taş parça parça kum gibi serilmişsin deniz kıyısında.
Umurunda bile olmaz kayaya çarpar gibi çarpan
dalgaların.
Her şey evren dahi akıp gitmiş, akmak meğer bir bitişmiş.
Eşyaya nasıl isim verilir, bilmeden hikmeti ve de ahdi.
Kim yaptı, başka olsun isterim yoksa akıl bir de duygu.
Buluşur mu sanmam yok tenimde izi başka bir nefesin.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta