Ve bulursun kendini ummadığın, beklemediğin ansızlıkta. Yüreğin taş parça parça kum gibi serilmişsin deniz kıyısında.
Umurunda bile olmaz kayaya çarpar gibi çarpan
dalgaların.
Her şey evren dahi akıp gitmiş, akmak meğer bir bitişmiş.
Eşyaya nasıl isim verilir, bilmeden hikmeti ve de ahdi.
Kim yaptı, başka olsun isterim yoksa akıl bir de duygu.
Buluşur mu sanmam yok tenimde izi başka bir nefesin.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta