Her akşam, bir hüzün çöker içime.
Gecelerim, akrebin kıskacı.
Kahrederim, emeğime, yemeğime.
Hayat benden, ben kaderden davacı.
Duygularım, per perişan pervane.
Çile ortağım, mahzun bekârhane,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hüzünkalbinizden üzak lasın şiir mükemmel...tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta