İstanbul’da doğdu. Babasının memuriyeti dolayısıyla sırasıyla Çerkezköy ve Taşköprü’de ilk okulu, Dinar ve Kuşadası’nda Ortaokulu, Söke ve Alaşehir’de lise eğitimini aldı. İTÜ Elektronik ve Haberleşme Mühendisliği lisans, yüksek lisans ve doktora programlarını 1981, 1984 ve 1989 yıllarında tamamladı. 1998-2000 yıllarında İTÜ’de, 2000-2011 yıllarında DEÜ’de, 2011-2015 yıllarında İEÜ’de Profesör olarak öğretim üyesi olarak görev yaptı. Şu anda YÜ’ndeki görevini sürdürmektedir. Devreler ve sistemler, makine öğrenimi üzerine araştırmalar yürütmekte ...
Kat kat yaşamın yaprakları, saklar inciden yumurtaları.
Orfoz yer yavruları, tutunur kayalara berrak denizin kestaneleri.
Işığın ezgisi duyulsa bile anaların sevgisi sayılamaz ki.
Mavileri giydiler;
Kondular bir sonbahar ağacının dallarına;
Gagalar karayel;
Kuyruklar keşişleme;
Serçelerle paylaştılar duygularını;
Bir daha hiç ayrılmadılar;
Begonvile Övgü
Aralık geldi her yere;
Çiçeklerinse capcanlı, farklı bir bahardasın.
Sararan otlar çınar yapraklarını kırmızıya dönüştürdü;
Köprüde bir rüzgarlık gördüm;
Arkamdaki gençler sordu bana;
Köprünün ucundakilere de ben;
Sonrasında, vedalaşabileceğim ceketlerle çıktım yürüyüşe.
Öyle bir yıl olsun ki;
Farklı bir güneş doğsun;
İçimizde kırlar coşsun.
Toprak suya doysun;
Yeşillikler renk renk olsun;
Kararan ufuk;
Gelme der gibi yarınlara.
İnanın başka bir güneş var;
Ufkumuzu ak sütlere doyuracak.
Arındık, toprağı kazırcasına;
Çiselese olmaz mıydı?
Yavaşça giderdik anılara;
Temizlenen deneyimlerin pası hala paltomuzda.
Baharda leylekler geldi, kondu kalplerimize;
Yeşerttiğimiz bahçeler sundu ilk börtü böceklerini;
Sarıya dönmeden yapraklar, yavrularını alarak göçtüler Nil’e.
Seneye yaz kurak geçti, iki kızıl gagalı geldi yerlerine;
Kum gibi çoğaldılar, toprak alt üst, yeşillikler yok oldu;
Gönül, karmaşık yörüngelerde buz;
İki şaşkın elmas, fırtınada donmuş;
Kuytulara saklanmış akıl, kokusuz;
Yoklukta ses bulmuş, istiridyedeki kuş.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!