her hasretten düşer içime bir damla.
sarhoştan beterim,yüreğimde yığılı acıların.
hasretinden hediyedir bana bu derin yara.
artık anılmasın dilimde ne bugün ne yarın.
gidişinle kan akmayan yaralar açtın bende.
karanlığı yaşayan benim nerden bileceksin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta