İşte vakit tamam, ayrılığın vakti bu akşam.
Gökyüzünde yas, yıldızlarda hüzün var.
Ey yâr! Bu sensiz geçen kaçıncı bahar?
Verdiğin süre ne zaman dolar, hangi bahar?
Mevsim bende artık sonbahar.
Yaşanacak ne vakit ne zaman var.
Elveda aşk, elveda mutluluklar.
Ses verin, susan rüzgâr, durgun dalgalar.
Bekleyemem artık seni.
Ömrümün günü, gecesi
Geçti çileli yıllar, bitti.
Belki ömrümün miat gecesi,
Yaşanan hayat filmimin son sahnesi.
Belki bu akşam zaman bitti, perdeler indi.
İsteme ömrümden bir dakika daha, veremem.
Desen ki: “Bekle, şafak sökümünde geleceğim.”
Bekleyemem.
“Düştüm yollara, yoldayım.” desen de gelme, istemem.
İsteme, olmayan ömrümden bir salise bile veremem.
Zafer DERİN/GÖNÜL KENTİ
Kayıt Tarihi : 1.3.2026 01:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!