Yavaş adımlarla çıkıyorum evden.
Sokakta da adımlarım kaygusuz.
Elbiseler kalemimi cüzdanımı taşımaya yarıyor.
Bir de ellerimi ceplerine koyuyorum.
Köpeğimden farkım,
ben içeri girdiğimde kapıyı kapatıyorum.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta