boşlukta bir çığlık, yankılanır
kulaklarında bir ses, beni hatırlatır
gözlerinde canlanınca anılar,
işte o an, yüreğin daralır.
dersin ki; nasıl düştüm? yanlızlığa! ..
alışmak ne zormuş, yokluğuna,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




dersin ki; nasıl düştüm? yanlızlığa! ..
alışmak ne zormuş, yokluğuna,
canlanırken anılar bir daha,
dersin ki; Seviyorum ben halâ...
Ö Kaytan
(Kasım 2010/Esk.) güzel final.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta