Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
tebrikler..bi daha..zevk alarak şiir okudum..yüregine sağlık..
Ateşi fakir de olsa
o türküler nasıl da ısıtır insanın yüreğini...
Tebrikler...
'Yoksul ateşler de ısınıyor ellerim
Yüzüm o yüzden çatlak
Dokunsan türküler ağlayacak '
Bir anda Külebi üstadı hatırladım üstad. çok güzel tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta