Uzun zaman önce, uzak diyarlarda...
Bir tren kalkıyor.
Ufukta sarmaşık sarmaşık
Hüzün kokan bulutlar;
Raylarda, porselen kırıkları,
Lokomotif, vagonlar...
Kalbimdeki değirmenin
Bıçakları da dönmekte,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta