Uzun zaman önce, uzak diyarlarda...
Misyonum kalmadı,
Arşivlerde yer tutmaktan gayrı.
İlga ettim aklımın
Bahar kokan bahçelerini.
Direndim göğsümden süzülen akımlara,
Direndim de akkorlara döndüm.
Artık tek boynuzlu değilim.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta