Her gecerken Ataköy şirinler evler metrosunda
Seni düşündüm ve pastanede kendime bir çay ısmarladım
Kendime inat her seferinde yenibosnadan inip ataköyden biniyorum
Bir hiç ugruna yıkıp giden dostluguna inat seni halen özlüyorum
Gecenlerde yine Kadıköy vapuruna binip karşıya geçtim
Pek bilmezdim ben oraları ama sayende öğrendim
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta