Bir yangın akşamı geldim İstanbul’a.
Her yer feryat figan, kaçışıyorlar sağa sola.
Kaldırımda çökmüş bir ana, sarmalamış, yavrusu kucağında.
Gitmem diyor, kalacağım İstanbul’da.
Önce Allah, sonra İstanbul diyor.
Hangi tarih böyle bir şehir yazıyor.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta