Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel şeyler anlatmaya çalışmışsınız. Ama bu tip şiirlere kafiye yakışır. Yüreğine sağlık. Sevgiyle kal. Mustafa ATİŞ
sanırım yarışma için yazdın...
'Suların mahzun Haliçte
Sevdası yüreğimin ta içinde ' Bu sevda bitmez sevgili kardeşim. Her gören hayranlıkla izliyor bu şehrin tarih kokusunu. Tebrikler, başarılar dileğimle.
istanbul!
Neyle özdeşleşse, nasıl yazılırsa yakışır.
Güzel bir istanbul şiiri.
İnşallah yarışmada göreceklerimizden.
Tebriklerimle Hüseyin bey
Sana hasret gözlerim yandı İstanbul
Gönlüme mabedinin huzuruyla kavrul
Hüseyin Alan
tebriklerr bu güzel şiir için istanbulu tanıyorsunuz şanslısınız kıskandım :))
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta